legenda przyklad

WIG 1:100 000

   Odzyskanie niepodległości przez Polskę postawiło przed wojskiem wyzwanie przygotowania aktualnych map dla nowego państwa. Po zaborcach odziedziczyliśmy bowiem 9 układów triangulacyjnych z ośmioma różnymi punktami odniesienia. Ujednoliceniem tego kartograficznego galimatiasu miał się zająć powołany w roku 1919 Wojskowy Instytut Geograficzny - WIG. Rozpoczął on swą działalność od standaryzacji  i aktualizacji map zaborczych (pruskich, rosyjskich i austro-węgierskich). Mapy te, wydawane w różnych skalach, służyły za podstawę map w skali 1:100 000. Do roku 1926 wydano w ten sposób mapy pokrywające 40 proc kraju.  Od roku 1927 WIG przystąpił do sporządzania jednolitej sieci triangulacyjnej i wykonywania własnych oryginalnych arkuszy w sali 1:100 000, znanych jako typ drugi. Wydawane one były w manierze dwubarwnej (elementy topograficzne czarne, warstwice brązowe), w niektórych przypadkach poprzez nadruk dodawano dwa inne kolory. Od roku 1929 zaczął zaś ukazywać się tzw. typ trzeci - mapy wydawane były w wersji dwu- i czterobarwnej. W roku 1931 przystąpiono do publikacji wszystkich map w wersji czterobarwnej, znanej jako typ normalny. Uznawane one były w całej Europie za majstersztyk sztuki kartograficznej. Szef służb geograficznych armii francuskiej gen. Bellot na międzynarodowym kongresie topograficznym nie mógł wyjść z podziwu oglądając polskie mapy WIG-u: ,,Wasza mapa 1:100 000, pomimo swej małej skali mieści taką samą ilość szczegółów ja mapa w podziałkach wiele większych, wciąż pozostając czytelną'' - stwierdził. Do roku 1939 udało się wydać wszystkie arkusze - wraz z obszarem Kresów Wschodnich było ich 482.


   
Po wybuchu II wojny WIG ewakuował się najpierw do Lwowa, potem do Francji, skąd następnie przeniósł się do Anglii. Oficerowie WIG-u sporządzali mapy dla wojska polskiego walczącego na Zachodzie, zaś część z nich, wzięta do niewoli po agresji radzieckiej, trafiła potem do Ludowego Wojska Polskiego. 
Kilku oficerów WIG po wkroczeniu do Warszawy Niemców przystało na kolaborację. Drukowali oni mapy na potrzeby Wehrmachtu. Były to kontrreprodukcje map WIG, wydawane w wersji czarno-białej, z polskimi oznaczeniami. Zmieniono jedynie numerację tych map na system niemiecki. Wehrmacht posługiwał się tymi mapami na terenie całej okupowanej Polski i posłużyły też one w operacji Barbarsossa - ataku na Związek Radziecki  (mapy WIG dla Kresów Wschodnich były bowiem najdokładniejsze).

WIG został reaktywowany po wojnie i funkcjonował do roku 1949, kiedy to na fali czystek stalinowskich  aresztowano większość przedwojennych oficerów i Instytut rozformowano. Na jego miejsce utworzono Oddział Topograficzny (IX) Sztabu Generalnego WP.

 Oferujemy mapy  z lat 1936-1939 w wydaniu czterobarwnym (patrz: przykład). Jedynie kilka arkuszy opracowanych jest  na podstawie niemieckich, całkowicie czarno-białych kontrreprodukcji z okresu II wojny światowej. Każda mapa ma wymiary 51 x 40 cm.   W siatce skorowidzowej poniżej istnieją jeszcze luki (nie wszystkie arkusze zdołaliśmy zdobyć), lecz będą one stopniowo uzupełniane. Ograniczamy naszą ofertę jedynie do terenów obecnej Polski - map Kresów Wschodnich nie będziemy oferować.

UWAGA: Mapy te dostępne są wyłącznie w wersji elektronicznej, nagrywane na CD-Romach w postaci plików w formacie .jpg o rozdzielczości 400 dpi. Rozmiar plików wynosi od 12 do 20 Mb. Przy oglądaniu na monitorze o rozdzielczości 600x800 mapa widziana jest w skali ok. 1:20 000.
Można je przeglądać za pomocą każdej przeglądarki graficznej. Przy pomocy narzędzi graficznych takich jak np. Photo Paint można zaś kadrować dowolny fragment mapy i drukować go na podręcznej drukarce.

   Podczas składania zamówienia (tam znajduje się też cennik) prosimy o podanie numerów arkuszy (np: 44-25, 37-22), które mają zostać nagrane na płytę CD.

powrót do początku strony

TOPMAP

Chwarszczany 4, 74-406 Namyślin, tel.: 609 322 122 (pn.-pt., 10-14), e-mail: topmap@topmap.pl

projekt: BeneAkebe